de moderne samenleving

heerlijk complex

zoveel opinies, belangen bakken polarisatie bruin

verzorgingsstaat vakkundig ontdaan van vangnetten

mag niet zo benoemd als ook geen belastingparadijs

gevestigde macht bestrijdt duiding

vlucht in hypocrisie en beeldvorming

positief denken en dito houding

wordt gepropageerd, de leugen regeert

alles in zuigende spiraal richting afvoerputje

ergo vroeger was alles ook al niet beter

romantiseren van puurheid en eenvoud menselijk

edoch o zo bedriegelijk

nostalgie in pure armoe, conflicterend geweld of deplorabele sanitaire voorzieningen

denk en doe niet extreem, onverdraagzaam,

uit je niet rechts-links

zit stil als een grijze muis

totdat twitterstormen, trollen en reaguurders weer als vanzelf gaan liggen

fata morgana want historisch besef leert

machtige samenlevingen vallen meestal pas

na uitwassen, corruptie en orgastische chaos

waarin eerst woorden als grammaticale wapens

al snel zorgen voor fysieke massa’s op drift

als afgescheurde ijsbergen in opwarmende oceanen

natuurlijke stromingen laten zich niet meer leiden

plan B in Dante’s inferno wellicht, tien minuten over twaalf

en wij leven door, wat wil je nog meer?

[FW]