Voorafgaand aan het volgend korte verhaal:
..Een mier kruipt op ritme van het leven en vol collectieve energie, de hommel zoemt ijverig, een regenworm voelt zich in z’n vochtige element, buurtvogels vieren het licht reagerend op plezierige geluiden, het gras richt zich op en wuift na een malse bui, de zon brandt voorbij een wolk, gezamenlijke doelen maken burgers blij, wij houden tussen alle buien door van het leven..

“Je haalt wel de deadline voor je achtergrondverhaal bij het bericht over de goudmanipulatie, okay?” Niels herhaalt de opmerking die hij van zijn hoofdredacteur kreeg terwijl ie in een overvolle coupé naar huis treint. Was het een vraag of toch meer dat altijd maar weer dreigend klinkende verzoek? In zijn voortdurende angst voor afwijzing heeft hij in zijn gedachten de keuze al gemaakt. Hij mijmert en voelt frustratie en angst opkomen. De kakofonie van luide stemmen die dramaverhalen rondzingen soms bellend dan weer rechtstreeks tot elkaar doet zijn emotionele kattennek tot het uiterste krommen. De irritant klierende studenten laat hij met veel zelfbeheersing ook aan zijn sombere bui voorbijgaan. Lees verder fenomenale knipoog →