einde(lijk) een begin, rapsodie

liggend op bank kijkend in halogene verlichting

flikkerend ‘brand new’ op MTV 

geluiden echoënd doen m’n tenen meer benen ritmisch bewegen 

zagende ambachtskunstenaar ondertussen schildert en past in keuken aan lijst om zijn schildering mooie vrouw

zij gaat op haar doek maar door met alles van waarde op het spel

schakend onverbeterlijke wereld jij bent altijd te laat tevreden

een glimlach voor berouw soms pas na de storm

vlagen van verstandsverbijstering want bloeden te laat gestelpt

stoppend waanzin enkelen met macht ook van gestoordheid

waanzinnige beeldvorming boetseert pretentieuze wereldburgers

consumentende belastingbetalers willen immer meer edoch ontvangen veel minder 

schaarste nu als antithese toekomstige overvloed

singulariteitsperikelen geven mensheid moed ‘flashbackend’ op naar neo-hedonisme

extravagante ongelijkheid vermorzeld een oorzaak duurzame innovatie

ontdekkingen als ook uitvindingen in jeugdanimatie ‘er was eens’

tijd van vooruitgang, strijd afwisselend berusting

zingevend helen al of niet religieus

leeg bestaan vraagt fenomenen veelal ruimtelijk 

droomreis draaiend aan knoppen mengtafel

dj’end in harmonie publiek en tijdsbeleving

betrokken energiegolven beroeren chaos

oersoep schept onnozele verplichtingen

schulden afhankelijke claims uitgelegd

onafhankelijkheidsverklaring soevereine natie

legitimiteit verschaffend via demos 

draagvlak volk met emotie enige van belang

aandeel als steen in vijver

waterrimpeling duurzame reactie stilleven

deeltjes hier en daar overal

alomvattend te veel woorden als ware ‘kill your darlings’

waarom afvragend: jij of ik scheppende baas?

gestolde woorden

..gestolde woorden als tranen 

goed bewaard binnen mijn gelaat

snuivend in kop koffie

condens walmt m’n bril

stilte buiten want meesten elders

trouwe huisvogels houden contact

seizoenen vliegen terugkijkend snel voorbij

als doodlopende paden konden praten

ruimten in huis fluisteren,

dan gaan tranen pas echt lopen..

[het komt allemaal goed

wacht nou maar af wat de tijd met je doet

het is nu nog te vroeg,

alles wat groot is, begon ooit klein,

je hoeft niet meteen een vlinder te zijn *]
*laatste gedeelte uit lied ‘vlinder’ van Marco Borsato