pure deelstukjes

als het ware een biljartlaken vol met puzzelfragmenten

liggen daar naakte feiten in afwachting van duiding

de vorm verklaart namelijk veel mits met aandacht aangehaakt

bij schone schijn van complementerend geheel

panorama als Mona Lisa uitbreidend tijdsgewricht gelegd

op zoek naar diepe laag

van wat eigenlijk?

absurde momenten van zuiverheid

[FW, 1 maart 2018]

Weltschmerz

of ‘t nu wel of nimmer verklaart kou

hartverwarmende meningen kermen aandacht

vergiftigd kleuren zij ijzige aura’s

op driftgeraakte schotsen van hoop,

traditie – progressie (ont)hechten bibberend meer & meer

in dobberend zwart water onder maneschijn

des aanziens mensen wereldpijn

[FW, 1 maart 2018]