aardlingen

echte besef volgt na de valverlammende pijn dooft vuur euforie

takjes heupwiegden buiten in schemering

hoe mooi kon alles zijn

zomeravond

berusting over wat komen gaat

alles is er, hoe lang nog

zwarte onderstroom schuurt

alles waaraan wij hechten

emotionele sap verder geperst

dansende muggen

nostalgie voedt

het pure

ja slechts illusie

nagelbijtend stompje hoop

rookgordijnende spiegels 

klanken overstemmen

naakte chaos

aardlingen

[Fons Wolterink, 3 juni 2016]

gorgelen voor gebruik

plons in moment van bewustzijn

vlagen van verstandsverwatering

striemende tegenstand met rimpelingen

zweetdruppel van angst welt op

toch meandert liefde door systemen 

waarneming oceaandiep vol overgave

spartelend van onzeker geluk

condenserende onmacht vult glas

proostend op fenomenen én water

[Fons Wolterink, 28 mei 2016]