de moderne samenleving
heerlijk complex
zoveel opinies, belangen bakken polarisatie bruin
verzorgingsstaat vakkundig ontdaan van vangnetten
mag niet zo benoemd als ook geen belastingparadijs
gevestigde macht bestrijdt duiding
vlucht in hypocrisie en beeldvorming
positief denken en dito houding
wordt gepropageerd, de leugen regeert
alles in zuigende spiraal richting afvoerputje
ergo vroeger was alles ook al niet beter
romantiseren van puurheid en eenvoud menselijk
edoch o zo bedriegelijk
nostalgie in pure armoe, conflicterend geweld of deplorabele sanitaire voorzieningen
denk en doe niet extreem, onverdraagzaam,
uit je niet rechts-links
zit stil als een grijze muis
totdat twitterstormen, trollen en reaguurders weer als vanzelf gaan liggen
fata morgana want historisch besef leert
machtige samenlevingen vallen meestal pas
na uitwassen, corruptie en orgastische chaos
waarin eerst woorden als grammaticale wapens
al snel zorgen voor fysieke massa’s op drift
als afgescheurde ijsbergen in opwarmende oceanen
natuurlijke stromingen laten zich niet meer leiden
plan B in Dante’s inferno wellicht, tien minuten over twaalf
en wij leven door, wat wil je nog meer?
[FW]