gedachten als
stilleven van de wereld
op afstand geparkeerd
in die donkere ondergrondse parkeerzee
waar bewegingen efficiënt afgewisseld
zoekend botsen met emoties vermengd met rationele intuïtie,
afgestomd van daglicht meer overlevend verstikkende ruimte
waarin complex netwerk stug heerst
totdat eventueel onvoorziene constructiefout ze wegspoelt
[FW, 25 januari 2018]