‘Poep aan de staat’, ‘democratie is maar één stap minder erg dan oorlog’, ‘in tijden van universeel bedrog is de waarheid spreken een revolutionaire daad (een uitspraak van George Orwell). Bekende en gewone burgers spreken het vorige vaak uit in tijden van ontevredenheid vooral over sociale en economische omstandigheden. De huidige periode met toenemende ongelijkheid en belangrijk appellerende werken als dat van Piketty met het dikke boek ‘Capital in 21th Century’ voldoet heel aardig aan dat tijdsbeeld. Je hebt van die dagen of momenten dat je jezelf afvraagt ‘What the fuck’? Waar zijn we nu allemaal mee bezig op deze ‘fucking’ aardkloot of met die ene actie? Meer specifiek nog ‘ik weet het niet meer’ en ‘ik voel dat ik boos, nee beter teleurgesteld ben’. Gelukkig hebben de meesten onder ons dit wel eens. Soms helpt het dan onorthodoxe muziek op te zetten zoals ‘Animals’ van dj Garrix of ‘Firestarter’ van de Prodigy of meer van dit soort recalcitrante nummers. Weer een ander gaat de straat op. De Occupy-beweging die is voortgekomen vanuit bezorgde burgers bij zoveel hebzucht en excessen in de financiële wereld verdient navolging echter massale protesten blijven in Nederland in tegenstelling tot landen rondom de Middellandse Zee hoegenaamd uit. Hebben wij het dan zo goed of zit het bevechten van onrecht en ongelijkheid niet in onze nationalistische genen? Ik besef: gevaarlijke woordcombinatie, dit laatste. Lees verder Column ‘[WTF]What the fuck’
Tagarchief: verhaal
slechts een opinie in beeld gegoten..
De wereld staat in brand, met Nederland volgend op
gepaste afstand
wanorde, chaos en op het oog ongelijke strijd overal
Waarom momentum samenballende ontwikkelingen in deze tijd
Wij snakken naar rust, ja zelfs weer structuur
Gevoeligheden, ideologieën en overtuigingen overal
niemand (meer) bereidt tot water bij de wijn doen
Ook ik doe helaas een duit in het zakje Lees verder slechts een opinie in beeld gegoten..
thema-avond ‘[WTF]What the fuck’, een uitnodiging
!['[WTF]What the fuck'](https://grasgoudengloed.files.wordpress.com/2014/11/opgestoken-middelvinger.jpg)
Na de door mij eerder georganiseerde thema-avonden over ‘tijdgeest’ en ‘privacy, een wassen neus?’ dit seizoen bij Schrijversplatform Arnhem een – op het eerste oog en gehoor – wat banaler thema. ‘[WTF]What the fuck’ lijkt zo weggelopen van straat boekhandel Hijman Ongerijmd binnengesneld. Wat bezielt mij nú voor dit thema te kiezen? Nou, in de eerste plaats een recalcitrante middelvinger laat iemand soms ook weer ademen. Je persoonlijke situatie kan bijvoorbeeld door het loslaten van controle aan creatieve ruimte winnen. Onderliggend leidt het afblazen van emotie in de vorm van stoom, net als bij een ongewenste vloek, tot masseren van opgebouwde frustratie en irritatie. Die therapeutische gave gun ik iedereen wel eens.. Daarnaast wordt het wat ordinair klinkende begrip – populair onder vooral generatie X-jongeren – ook eigentijds gebruikt als verbazing of eigenzinnige constatering van ‘laat mij nu maar’ of op z’n Ciske’s ‘krijg nu allemaal de klere’. Moreel gezien een ander perspectief misschien maar toch: vormen kreten als ‘wtf’ de indicatie van een constatering dat wij over de top van de Westerse beschaving zijn gegaan? Met name jongeren zien weinig tot geen perspectief en uitdaging door slecht functionerend onderwijs, geringe loopbaankansen, afnemende welvaart en toenemende wanorde. Jongeren hebben de toekomst?! Lees verder thema-avond ‘[WTF]What the fuck’, een uitnodiging
fenomenale knipoog
Voorafgaand aan het volgend korte verhaal:
..Een mier kruipt op ritme van het leven en vol collectieve energie, de hommel zoemt ijverig, een regenworm voelt zich in z’n vochtige element, buurtvogels vieren het licht reagerend op plezierige geluiden, het gras richt zich op en wuift na een malse bui, de zon brandt voorbij een wolk, gezamenlijke doelen maken burgers blij, wij houden tussen alle buien door van het leven..
“Je haalt wel de deadline voor je achtergrondverhaal bij het bericht over de goudmanipulatie, okay?” Niels herhaalt de opmerking die hij van zijn hoofdredacteur kreeg terwijl ie in een overvolle coupé naar huis treint. Was het een vraag of toch meer dat altijd maar weer dreigend klinkende verzoek? In zijn voortdurende angst voor afwijzing heeft hij in zijn gedachten de keuze al gemaakt. Hij mijmert en voelt frustratie en angst opkomen. De kakofonie van luide stemmen die dramaverhalen rondzingen soms bellend dan weer rechtstreeks tot elkaar doet zijn emotionele kattennek tot het uiterste krommen. De irritant klierende studenten laat hij met veel zelfbeheersing ook aan zijn sombere bui voorbijgaan. Lees verder fenomenale knipoog