..Er moet mij iets van het hart. Vooral nu wij hier toch in een gezellig bruine kroeg zitten. Hoe ga jij om met je online veiligheid, identiteit en privacy binnen het huidig digitale tijdperk? Dat vraag ik mij wel eens af..
[historische impact] Terugkijkend op de onbezorgde jaren voorafgaand aan het huidig digitale tijdperk toen iedereen was als in zijn of haar echte leven. Zonder inmenging van buiten. Logischerwijs had je ook toen al je rechten en plichten. Zeker, die sociale en morele plicht aan je omgeving is er altijd al. Je hebt een relatie met je familie, partner, eventuele kinderen, buren, werkgever, Nederlandse overheid, verenigingen, sport en hobbyclubs, vrienden, kennissen en zo veel meer. Sommige mensen ervaren dit ook als een juk waaronder je leeft. Maar dit laatste even terzijde. Vaak lukt het samenleven wel op grond van het zoveel mogelijk respecteren van elkaars privacy en persoonlijke leven. Lees verder Hoe zie jij je online veiligheid en het privacyvraagstuk? →
Binnen fladderende vlinders krassen sfeer van vrijheid in kroeglucht
Voel warmte die je juist nu ontbeert
Nieuwe muziek flirt met ‘kleine café aan de haven’ liedjes
Veelal vroeger een in rokersnevelen gehulde kroeg met jaren ‘70-interieur
Waar collega’s, vrienden en vage bekenden uit hun dagboek klappen
Vanouds ontmoetingsplaats in zware maar ook zorgeloze tijden
Barman, maatschappelijk werker brengt sfeer en ondersteuning
Het interieur van alledaagse huisspulletjes en reisattributen maakt vertrouwd
Emotie en intuïtie winnen van geldelijke afkomst
Ontaarde man, zittend in hoekje, staart eenzaam vol wijsheid in desillusie voor zich uit
Eenzaamheid en geanimeerde aanwezigheid hand in hand
Maatschappelijk onrecht voelt er als literaire of protestrijke voedingsbodem
Stamtafel ondersteunt sterke of mooie verhalen
Plannen smedend en inspiratie opdoen die gehele wereld aankan
Barkruk draag gewicht van jouw last Lees verder Ik noem het geen kroeggedicht maar kroeggedachten.. →

Na het bekijken van VPRO’s Tegenlichtdocumentaire ‘De strijd om zaad’, maandagavond 11 november 2013, ben ik nog meer geïnteresseerd geraakt in deze toekomstige ontwikkeling. Bij mijzelf leidt dit tot de drang van informatie verzamelen en het internet afstruinen voor een zo evenwichtig mogelijke achtergrond bij de geboden informatie en bronnen in deze documentaire. In het nu volgende laat ik de (on)mogelijkheden van de huidige ontwikkelingen en haar relatie met duurzame vooruitgang en belanghebbenden zien. Deze lopen globaal langs dezelfde breuklijnen als tussen voor- en tegenstanders van de biologische en genetische ontwikkelingen voor mens en milieu. Als leek in deze wereld allereerst mijn kanttekening dat de schrijver geheel niet ‘de waarheid’ in pacht heeft of actief wil oordelen over wat juist of onjuist is in de ‘zadendiscussie’. De documentaire toont dat zich op het verafgelegen Noorse Spitsbergen de ‘Global Seed Vault’ bevindt. Voor de toekomstige biologische diversiteit wellicht wel de belangrijkste kluis ter wereld. De kluis wordt ook wel eens de ‘Bijbelse Ark van Noach’ genoemd voor het veiligstellen van de voedselproductie. De grote initiatiefnemer voor deze kluis de biologisch gedreven Gary Fowler. Hij wil met deze kluis de diversiteit van genetische planten en gewassen voor de voedselproductie op aarde veiligstellen. Veel zaadsoorten zijn wereldwijd al verzameld echter opkomende economieën willen niet zomaar hun zaad afstaan aan de kluis omdat zijzelf de waarde ervan willen verzilveren. Wanneer insecten of plagen muteren dient de kluis als back-up voor het tegengaan van ziekten door hierin genen te vinden die dienen als natuurlijk (en niet genetisch gemanipuleerd) antwoord. Lees verder Zadenmonopolie en duurzame vooruitgang, (on)mogelijke combinatie? →

Afdalend in jouw verbeelding ontvouwen zich de volgende tafereeltjes: gezien als vanuit een drone en [gedachten opgeslagen in datacenters]…
Zie de breed stromende rivier komend vanuit de richting van het daglicht en Duitsland. Zij voert naar de eerste grote stad van Nederland. Een stroom van frisheid, inspiratie maar ook van versleutelde data, ontspringt in de hoofden van burgers en de stadscultuur van deze Nederlandse stad am Rhein. Zij schuurt tegen Arnhem aan en wast, ook haar schoonheidsfoutjes, uit aan de uiterwaarden, op weg naar de grote en anonieme Noordzee. Gejaagde herfstluchten geven de stad haar triomfantelijke novembergloed. ..Een maatschappelijk gevallen schrijfster gaat van boord van een toeristenboot de Rijnkade op. Ze loopt de binnenstad in met haar lichaam vol passie en hoofd tollend van inspiratie. Diep gevallen in haar leventje blijft zij echter strijdbaar en vol vertrouwen. Ze spreekt het winkelend publiek ter hoogte van de Grote Oord aan. Velen hangen met open mond aan haar lippen. Het winkelpubliek absorbeert haar energie en gaat weer gemotiveerd verder op zoek naar persoonlijk succes. [datarecord: intrinsieke motivatie gaat vaak voorbij aan problemen op zoek naar uitdaging] Lees verder Stadsbeleving maakt Arnhem →
Hallo lezer,
Fijn dat jij grasgoudengloed.nl hebt ontdekt! Wanneer je met mij wil kennismaken, volg dan ook m’n Twitteraccount: @salvamearunner of via Facebook (zoek op mijn volledige naam).
beginnend schrijver~liefde, passie&respect~verandering~ nieuws&info verzamelen~hardlopen~mindfulness~natuur~these-anti-synthese~eigenzinnig~rechtvaardigheid
Bedankt voor je bezoek(je) en tot de volgende keer,
veel inspiratie gewenst, zonnige groet,
Fons Wolterink Arnhem (the Netherlands)
© COMnectus ‘the proof of the pudding is in the eating’
Op zondagavond 5 januari 2014 heb ik met stijgende verbazing en sterk geïnteresseerd op tv naar de NTR-academie gekeken. De hoofdpersoon, Wim Hof bekend als ‘the Iceman’, leert ons ontwaken als de nieuwe training van het menselijk autonome zenuwstelsel en immuunsysteem. Door ingrijpend persoonlijk leed dat hem veel hartzeer heeft gebracht leerde hij zichzelf drie tactieken. Namelijk die van je ademhalingstechniek, koud afdouchen gedurende twee weken voor het aanpassen van het cardiovasculair systeem en tot slot het veranderen van je mindset. Hij laat twaalf personen, die hij opleidt tot instructeur in de Wim Hof methodiek, kennismaken met koude-elementen. Binnen vier dagen past hun lichaam zich aan de koude aan terwijl ze in korte broek en blote bast bij min vijf tot min tien graden een bergbeklimmen. Volgens Wim is dit een kwestie van ontwaken. Lees verder Wim Hof alias ‘the Iceman’ methodiek →
..ervaar de rijkdom van gemaaid gras..