gedachten als

stilleven van de wereld

op afstand geparkeerd

in die donkere ondergrondse parkeerzee

waar bewegingen efficiënt afgewisseld

zoekend botsen met emoties vermengd met rationele intuïtie,

afgestomd van daglicht meer overlevend verstikkende ruimte

waarin complex netwerk stug heerst

totdat eventueel onvoorziene constructiefout ze wegspoelt

[FW, 25 januari 2018]